Alle daagse kronkels 10

Liefde wil ik uitstralen

Met mijn blog over het schrijven van een boek zijn de kronkels weer helemaal terug. Ben overigens nog niet verder gekomen dan een pagina met “hoofdstuk 1” Hoofdstuk 1 gaat logischerwijs over mijn jonge jeugd. Het gekke is ik weet niet zoveel meer over die tijd. Zal toch niet nu al aan geheugenverlies lijden? De kronkels gaan nog geen eens allemaal over de inhoud. Er komen vooral dingen langs als ga ik geen mensen pijn doen. In mijn beleving zijn er soms ook wel vervelende dingen gebeurd. Is dat dan mijn gevoel bij zo`n gebeurtenis of is het echt zo gegaan. Denk dat ik toch heel open wil zijn. Ben sowieso voorzichtig in dat soort dingen ook op dit blog. Misschien moet ik dat gewoon loslaten. Ik weet van mezelf dat ik nooit iemand opzettelijk pijn zal doen. Anders kan ik nooit alles vertellen zoals ik het wil.

Ben ook gelijk overal mee bezig

Schreef al dat de kronkels niet alleen over de inhoud van mijn boek gaan. Ben ook gelijk bezig met hoe het gaat met het uitgeven van een boek. Ga ik dan naar diverse uitgevers of werkt dat anders. Ik weet het, ik maak het mezelf graag moeilijk. Eerst maar eens dat boek schrijven! De rest komt daarna wel. Zo gaat het soms in mijn hoofd. De volgorde is soms enigszins chaotisch. Gelukkig kan ik er zelf de grootse lol om hebben. Jullie kunnen je voorstellen dat het soms wel enigszins vermoeiend is. Ga er ook geen oplossing meer voor zoeken. Weet dit van mezelf en misschien is de erkenning wel het beste medicijn. Kan alles gaan onderdrukken met medicijnen, maar dat is geen oplossing. Weet je wat het bijzondere is? Als ik iets voor een ander doe, dan gebeurt dat heel gestructureerd. Dus ik kan het wel.

Zo trots

Zo trots als een….

Ik blijf roepen dat ik zo trots ben! Als ik naar de statistieken van mijn blog kijk en zie dat mijn berichten al meer dan 16000 keer gelezen zijn. Terwijl ik vroeger heel veel gepest ben met mijn dyslexie. En zie eens wat ik nu doe, dan maak ik een hele lange neus naar al die mensen. Dan omschrijf ik het nog heel netjes. Ben in mijn schrijven wat genuanceerder dan in mijn spreken, maar dat terzijde. Er is een tijd geweest dat ik er zelf in ging geloven dat ik niks kon. Ben zo ontzettend trots dat ik toch doorgezet heb. Jullie zouden mij eens moeten zien stralen nu ik dit zit te schrijven. Nu verwachten jullie natuurlijk een stralende selfie. Als ik een selfie wil maken die naar mijn zin is, dan wordt het nachtwerk. En vannacht wil ik slapen. Dus die houden jullie te goed van mij.