Heb rust gevonden

Heb rust gevonden
Heb rust gevonden

Heb rust gevonden, verbaast mij best. Ondanks dat ik nu al echt zenuwachtig ben voor de afspraak van aanstaande woensdag. Heb mij maar helemaal gestort op het opknappen van mijn meubeltjes. Opknappen is een groot woord voor het schilderen van meubeltjes. Had een combinatie van kleuren in gedachte en het is precies zo geworden als ik voor ogen had. Dat is een mooi begin van opleuken van mijn badkamer. Het zijn allemaal betrekkelijk kleine dingen. Het is weer iets wat ik al een hele tijd wil en het lukt ook weer. Daar word ik gewoon blij van. Heb vol trots naar mijn kastje zitten kijken toen het af was. Het leuke is dit is pas het begin er volgen nog maar meubeltjes. Begin inmiddels gewend te raken aan de verflucht. Ben niet rustig geworden van de verflucht zelf. Kan helemaal opgaan in dit soort dingen. Toch een hobby gevonden.

Soms is er te veel rust

Dat klinkt misschien een beetje raar. Zal het proberen uit te leggen. Ben bijna 2 jaar gewend geweest om altijd mensen om mij heen te hebben. Dat was op de plek waar ik hiervoor woonde en dat is nu totaal anders. Vind dat nog steeds lastig. Ik moet daar zelf iets aan gaan doen. Of mensen uitnodigen of erop uit gaan. Nu is er in het dorp weinig te beleven. En een vereniging waar ik mij bij zal willen aansluiten heb ik nog niet gevonden. Maar merk wel dat er momenten zijn dat ik niet alleen wil zijn. Krijg steeds meer behoefte aan mensen om mij heen. Ik ben zelf de enige die dat kan oplossen. Ik kan mag die verantwoordelijkheid niet bij andere leggen.  Er zijn genoeg mensen die er voor mij zijn en daar ben ik heel blij mee. Dit gaat ook weer goed komen!

Onder de mensen zijn

Het is voor mij een logisch gevolg van alles wat er gebeurt nu, dat ik onder de mensen wil zijn. Ben zo blij met mezelf en dat straal ik ook uit. Maak ook steeds makkelijker contact met mensen. Klets met iedereen en kan over veel dingen meepraten. Komt toch die vlinder weer naar voren. Die vlinder komt eigenlijk naar buiten. Zolang heeft ze opgesloten gezeten en eindelijk mag ze rond vliegen. Zo voel ik mij dus ook. Dus ik wil mijn vleugels uitslaan en het liefst niet vanaf mijn bank. Ik ga er wel op uit, maar voor mijn gevoel niet vaak genoeg. Ook dit is eigenlijk allemaal heel positief ik durf er gewoon te zijn! Alleen is de uitwerking soms wat lastig, maar ik hou wel van een uitdaging. Wat is er toch een hoop veranderd in mijn leven. Zeg het vaker, het is gegaan van overleven, naar leven!