Hormonenpraat 2

De vlinder blijft voor mij altijd symbool staan voor mijn transitie. Hormonenpraat 2
De vlinder blijft voor mij altijd symbool staan voor mijn transitie. Hormonenpraat 2

Het is een tijdje stil geweest op Heleenswereld, vandaar deze hormonenpraat 2. Het wil niet zeggen dat er niks gebeurt. Alles gaat gewoon door, maar soms lijkt het wel of er zoveel gebeurt. Dat ik het allemaal niet eens precies meer weet. Ga deze week alweer week 9 in sinds de start van de hormoonbehandeling. Lichamelijk is er sinds mijn laatste blog niet veel veranderd, voor mijn gevoel dan. Er komen nu wel steeds vaker opvliegers bij, kan jullie vertellen dat je het dan echt warm hebt. Dus wat de hormonen betreft is het allemaal wel stabiel. In hoe verre het stabiel kan zijn natuurlijk. Blijf het allemaal heel bijzonder vinden wat er gebeurt, zowel lichamelijk als emotioneel.

Kleine samenvatting

Nu schreef ik al, dat er zoveel gebeurt de laatste weken. De standaard dingen in mijn transitie gaan uiteraard door. Dan bedoel ik logopedie en ontharing, de ontharing gaat steeds beter het aantal haren op mijn gezicht neemt gestaag af. Daar word ik echt gelukkig van. Er is uiteraard meer, dat heeft niet direct verband met mijn transitie, maar wel met mij als mens. Ga verhuizen en dat heeft toch meer impact, dan ik in eerste instantie verwacht had. Daar over verderop meer. Het is te bijzonder om het te beschrijven in een paar woorden. Ben gevraagd om te poseren voor een fototentoonstelling van Mirte Damen en Margo de Wijk. De bedoeling van de foto expositie is, om de tolerantie te vergroten. “iedereen is het zelfde en ook uniek” De expositie wordt een onderdeel van een expositie tijdens de regenboogweek in Woerden. Hier vind je een link naar het krantenartikel.

Verhuizen

Verhuizing. Het ieder einde is een nieuw begin.
Verhuizing. Het ieder einde is een nieuw begin.

Voor de gene die het nog niet wisten. Woon sinds 2 jaar in een anti-kraakpand. Dit is dus ook de plaats waar ik van buiten geworden ben, wie ik altijd al van binnen was. Heb totaal niks gemerkt dat mijn mede bewoners mijn niet accepteren. Voel mij nog steeds op mijn plek hier. Nu is het wel meer een plek om te wonen dan een thuis. Ben op een gegeven moment gevraagd om hoofdbewoonster te worden en dat heeft mij veel extra zelfvertrouwen gegeven. Het is nu echt tijd geworden om verder te gaan. Nu een thuis creëren in plaats van een plek om te wonen. Niet minder belangrijk een plek waar ik kan blijven, dat is zeker voor mijn verdere transitie van groot belang. Er zullen best nog wat traantjes vloeien als ik hier echt vertrek. Het is de meest bijzondere en mooie periode van mijn leven geweest.

Please follow and like us:
error