Mijn ontwikkeling 1

Zoektocht transgender

Laat ik beginnen te vertellen dat het gevoel van anders zijn dan andere er al heel lang was. Kon mij nooit echt identificeren met andere mannen en op jongere leeftijd met andere jongetjes. En voelde mij wel op mijn gemak bij meisjes en later bij vrouwen. Zeker op jongere leeftijd was er niet zoveel informatie, dan dat er nu is. Kom nog uit  de tijd van de blikjes met een touwtje er tussen. Toen was er ook nog geen internet, ja mensen die tijd heeft bestaan. Wist mij weinig raad met mijn gevoel. Tot het moment dat er meer informatie kwam begon ik een idee te krijgen van wat er wel eens kon zijn. Maar wat kon of moest ik ermee? De gedachtes van “Dat kan toch niet” ook dingen van “dan word ik uitgelachen” Zo nog veel meer gedachtes en ideeën er gebeurde veel in mijn koppie. Heel lang gedacht wanneer ik er niks mee deed en het negeerde dat het dan vanzelf weg zou gaan. Dat werkte natuurlijk niet. Achteraf gezien heel naïef natuurlijk.

Oerol

Feest Oerol transgender

Ik hoor jullie denken, Oerol??  Ja, Oerol was wel een soort startpunt voor dit alles. Ben ooit vrijwilliger geweest op Oerol. Hele leuke groep op meerdere manieren heel erg fijn om daar te zijn. Zal er later nog wel eens verder op ingaan. Naast het werken daar hadden we ook zo nu en dan wel eens een klein feestje. Nu dus ook het thema was ‘beste vriendenfeest’ Dan is de bedoeling dat je gaat als je beste vriend of vriendin. Een jongedame, Nena genaamd. wilde als mij dan moest ik dus als haar. Dus rokje aan beetje make-up op helemaal compleet. Wat er toen gebeurde. Voelde mij zo ontzettend op mijn plek! Het voelde allemaal zo natuurlijk! Of het altijd zo had moeten zijn. Dat gevoel is tot de dag van vandaag nooit meer weg gegaan. Toch op het vasteland aangekomen kon ik er weinig mee. Of durfde ik er weinig mee.

De buurvrouw

Stapjes stappen vooruit transgender

Maak nu een grote sprong in de tijd. Spreek nu ongeveer over een sprong van zo`n 5 á 6 jaar. Ben terecht gekomen in een anti-kraakpand. Ook daar ga ik een aparte blog aan wijden. Mijn buurvrouw bleek een bekende van mij, zoals dat gebeurt ga je als buren gezellig met elkaar om. Zeker als je elkaar kent voordat je buren werd. Veel gekletst en ook heel veel serieuze gesprekken gehad met elkaar. Voelde ik mij zo op mijn gemak. Dat ik mijn allergrootste en persoonlijkste gevoel/geheim met haar deelde. Namelijk het feit dat ik mij en vrouw voel. Zij ging daar zo begripvol mee om en accepteerde het ook direct. Dat zorgde er ook dat ik het zelf ben gaan accepteren. Het gevoel van er mogen zijn zoals ik ben werd toen heel sterk! Heb voor een groot deel aan haar te danken dat ik ben waar ik nu ben. Mina, bedankt! Vanaf toen is het eigenlijk allemaal heel snel gegaan. Dit waren de eerste stapjes in het kort. Eigenlijk zijn het gewoon de grootste stappen in mijn leven.

Verdere ontwikkeling

Wil graag iedere week een blog over mijn ontwikkeling met jullie gaan delen. Ga niet beloven op welke dag. Het is best een zwaar onderwerp voor mij om het te schrijven. Nogmaals bedankt voor alle interesse en steun. Jullie zijn goud!

Please follow and like us: