Stappen, feesten en uitgaan

Uitgaan en feesten deed ik voeger veel en vaak. De laatste jaren al bijna niet meer, je wordt ouder…Op een gegeven moment wordt dat gewoon minder in mijn geval wel in ieder geval. Heb het altijd met veel plezier gedaan of ik nu echt mezelf was, denk het achteraf gezien niet. Maar dat is geweest en het was vaak wel gewoon gezellig en leuk voor dat moment.

Beter in mijn vel

Nu ik beter in mijn vel zit komt de behoefte om uit te gaan ook weer terug. Maar de stap was groot heel groot zelfs voor mijn gevoel. Zag al die spoken en beren weer tevoorschijn komen. Denkbeeldig he, niet dat jullie gaan denken dat ik dingen ga zien die er niet zijn. Dacht eerst dan maar uitgaan naar een zogenaamd transgender feest. Voor mijn gevoel is dat fout, waarom naar iets speciaals. Geef immers niet af en mag er gewoon zijn zoals ik wil! Nu snap ik ook dat het voor anderen een veilige omgeving kan zijn. Het voelde en voelt voor mij niet goed om naar een “speciaal” feest te gaan. Wil zo graag geaccepteerd worden (wordt dat ook) dat bereik ik niet door daar naartoe te gaan. Nogmaals vind het mooi dat er feesten georganiseerd  worden, maar vind het persoonlijk jammer en zonde dat het nodig is. We zijn allemaal mensen en moeten gewoon overal ons zelf kunnen zijn.

Oud en nieuw

Had er inmiddels veel over nagedacht, maar  de stap nog niet gezet. Soms zijn mijn ideeën en gedachtes nog groter dan mijn daden. Tot afgelopen oud en nieuw toen waren er twee vriendinnen bij mij op visite om oud en nieuw te vieren. Het was op de avond zelf al heel gezellig. Had stiekem gewoon zin om ergens heen te gaan. Vond het nog wel gewoon eng. Gedachtes zijn iets vreemds, bij je verstand weet je wel en zeker als je het rationeel bekijkt dat er niks kan gebeuren. Op een gegeven moment zei een van mijn vriendinnen ‘je mag gezien worden en gewoon gaan’ uiteindelijk met nog twee vrienden in de evenementenhal terecht gekomen op het oud en nieuw feest aldaar. Zoals te verwachten viel, was er niks aan de hand. Kreeg alleen maar positieve en lieve reacties. Heb echt de mooiste oud en nieuw van mijn leven gehad! Nu ik dit schrijf word ik weer emotioneel. Misschien draagt Gorinchem toch niet zomaar, de titel “de stad van tolerantie”  

Please follow and like us: