Zomaar een maandag

Storm, Dennis,
Zomaar een maandag. Vergezeld door Dennis (de storm)

Zomaar een maandag, geen dag is er volgens mij zomaar. Of dingen zomaar gebeuren in het leven is weer een ander verhaal. Dat is wel interessant voor een andere blog. Om mijn kijk daarop uit te leggen heb ik wel wat meer woorden nodig. Maar nu terug naar de maandag terwijl dat de dag nog geen eens voorbij is. Is er voor mijn doen al best wel veel gebeurt. Het begon met een flinke fietstocht tegen de wind in. Nu is dat fietsen op zich nog niet eens zo erg, als het droog is dan. Maar die wind is echt vreselijk voor mijn haar. Mijn krullen waaien zo terug naar huis, als ik wind tegen heb dan. Ik fiets meestal de zelfde kant op en de wind heb ik dan bijna altijd tegen.. Gelukkig is de wind geen metafoor voor mijn leven want daar het meeste wel mee.

Waar was ik allemaal mee bezig

Deze maandag begon als gewoonlijk met naailes. Dat is echt altijd super leuk en gezellig. Vandaag een beginnetje met het vermaken van een broek. Lees, korter-maken. Daar dacht ik iets te simpel over. Zomaar weer een hoop geleerd vandaag. Vind het zo gaaf om nieuwe dingen te leren. Daarna naar Silvana mijn nagelstyliste, dat is altijd leuk en gezellig. Ben weer blij met mijn nieuwe kleurtje. Kan mij trouwens niet meer voorstellen dat ik nagels heb zonder een mooi kleurtje. Daarna nog even boodschappen gedaan en deze keer gelukkig zonder vragen. (leg dat verderop graag uit) Ben helemaal trots op mezelf, heb een lijstje gemaakt. Het was wel sjouwen, maar heb alles in huis wat ik nodig heb. Blijf dat altijd weer een uitdaging vinden. Maar de App van een welbekende supermarkt biedt uitkomst. Als er nu iets  dreigt op te gaan, zet ik het gelijk op het digitale lijstje.

Zonder vragen

Gewoon ongestoord boodschappen doen

Had beloofd om het toe te lichten. In mijn geboorteplaats zijn veel mensen die mij nog kennen van voor mijn transitie. Die dus ook de veranderingen gezien en meegemaakt hebben. Vind het superfijn en lief hoe iedereen gereageerd heeft. Maar wat ik nu wel ga merken is, dat ik het soms vermoeiend vind dat mensen steeds vragen hoe het gaat. Schaam mij helemaal nergens voor, maar soms 3 à  4 keer per dag het zelfde vertellen wordt een beetje vermoeiend. Snap goed dat het interesse is en dat het niet vervelend bedoelt is. Ik ben zoveel meer dan mijn transitie. Als men iets wil weten, hier is bijna alles te lezen en als hier niet staat is het privé. Op sommige dagen voel ik mij wel eens “Hij is een zij live” Ik wil bijvoorbeeld ook wel eens gewoon boodschappen doen. Dat is niet vreemd toch?

Was nog onderweg

Eindelijk wat kleur in huis.

Het ging natuurlijk over wat ik allemaal gedaan had. Wilde het vorige even kwijt en dat ben ik nu. Gelukkig met Dennis in de rug. Die storm, neem voor de rest niet zo snel iemand op mijn rug. Thuis weer verder gegaan met het meubelschilderproject het gaat nog steeds niet vervelen. Het resultaat vind ik leuker dan het schilderen zelf, laat ik eerlijk blijven. Was vandaag ook nog eens mijn handschoentje lek. Resultaat was een paar witte vingers. Zet alles natuurlijk netjes in de grondverf. In dit geval een tafel en mijn vingers hoorden daar niet bij uiteraard. Was net zo blij met mijn nieuwe nagellakkleur. Ze zijn weer schoon alle 10  En nu zit ik dit blog te schrijven. Dat was mijn maandag. O ja, er zal ook nog gekookt moet worden. Of wordt het toch Thuisbezorgd? Nee, ik ga gewoon koken!